Τίποτα δεν ταιριάζει σ' αυτούς που ζουν σε δημοκρατικό πολίτευμα, όσο η φροντίδα για την ισότητα και τη δικαιοσύνη

Πρέπει πάντα να τιμωρείται ο κακός, για να διορθωθεί, αλλά ποτέ ο δυστυχισμένος.

Παιδεία είναι εκείνη που γυμνάζει τον άνθρωπο από την παιδική ηλικία στην αρετή και του εμπνέει σφοδρή επιθυμία να την αγαπήσει και να γίνει τέλειος πολίτης, που να ξέρει να κυβερνά και να υπακούει στους νόμους με το πνεύμα της δικαιοσύνης.

Κάθε είδος γνώσης. Που χωρίζεται από τη δικαιοσύνη και τις άλλες αρετές, αποτελεί απάτη, όχι σοφία.

Λένε οι σοφοί πως και τον ουρανό και τη γη και τους  θεούς και τους ανθρώπους τούς δένει μεταξύ τους η φιλία και η κοσμιότητα και η σωφροσύνη και η δικαιοσύνη. Και γι’ αυτό, το όλον ετούτο το ονομάζουν «κόσμο», και όχι ακοσμία και ακολασία (...) Η ισότητα η γεωμετρική [η δικαιοσύνη,] έχει μεγάλη δύναμη σε θεούς και σ' ανθρώπους.

H τυραννίδα, που είναι μεγάλο και βαρύ κακό, δεν γεννιέται από τίποτε άλλο παρά από την ανομία. (...) Όποιος πραγματικά πιστεύει, πως άλλες αιτίες και όχι η ανομία και η πλεονεξία είναι εκείνες που εγκαθιστούν ένα βασιλέα ή τύραννο, αυτός είναι μωρός. Το σωστό είναι πως αυτό μπορεί να γίνει τότε μόνο, όταν οι οπλίτες στο σύνολο τους στραφούν στο κακό^• γιατί δεν είναι βέβαια δυνατόν οι άνθρωποι να ζήσουν χωρίς νόμους και χωρίς δικαιοσύνη.

 … αλλά και τον νόμο αυτό, που ορίζει ως ποινή τον θάνατο, οι άνθρωποι τον παραβαίνουν. Ή πρέπει λοιπόν να επινοήσουν κάποιο φόβητρο πιο φοβερό απ’ το θάνατο, ή, όπως φαίνεται, αυτός ο φόβος δεν σταματάει καθόλου το κακό, αλλά τους ανθρώπους τους εξωθούν στους κινδύνους η φτώχεια, που την κάνει η ανάγκη και οδηγεί τον άνθρωπο στην τόλμη, έπειτα τα πλούτη, που τον κάνουν από την αυθάδεια και την αλαζονεία πλεονέκτη, και ακόμα οι άλλες περιστάσεις της ζωής από τα πάθη που κυριεύουν τους ανθρώπους, καθώς κάθε μια από αυτές κυριαρχείται από κάποιο δυνατό και αθεράπευτο πάθος.

Επιλέξετε μια λέξη κλειδί