Την τυραννίδα (...) o τύραννος επιδιώκει το προσωπικό συμφέρον. Είναι, λοιπόν, φανερότατο πως η τυραννία είναι  το χειρότερο σύστημα (...) Μεταπηδούν απ τη βασιλεία στην τυραννία, που είναι διαστροφή της μοναρχίας, και  ο κακός Βασιλιάς γίνεται τύραννος.

 Απ’ το μονάρχη πιο βαριά δεν είναι συμφορά σε μια πόλη.
Τέτοιο κράτος πρώτα, δεν έχει νόμους ίσους για όλους,
ένας κρατά στο χέρι του το νόμο κι αφέντης είναι, ισότητα καμία.
Ενώ γραμμένοι νόμοι όταν υπάρχουν δικαιώματα ίσα έχουν φτωχοί και πλούσιοι.
Μπορεί ο φτωχός τον πλούσιο αν τον προσβάλει,
να του απαντήσει με τον ίδιο τρόπο, τρανούς νικά ο μικρός αν έχει δίκιο.
Τη λευτεριά ένας λόγος φανερώνει:
«Ποιος για την πόλη ωφέλιμη έχει γνώμη και θέλει να τη φέρει εδώ στη μέση;»

 Πως η μοναρχία να είναι ένα πράγμα σωστό, αφού επιτρέπει στον μονάρχη να κάνει ανεξέλεγκτα ό,τι θέλει; Αν γίνει μονάρχης ο άριστος των ανθρώπων, θα αλλάξει αμέσως συμπεριφορά. Η θέση του αυτή θα τον γεμίσει υπεροψία, και ο φθόνος είναι μέσα στη φύση του ανθρώπου. Με τα δύο αυτά είναι γεμάτος από κάθε κακία, και πότε παραζαλισμένος από υπεροψία, πότε από φθόνο, κάνει πολλά άδικα πράγματα.

Ένας απόλυτος μονάρχης δεν είναι ασφαλής ούτε στην ίδια του τη χώρα, και καλοτυχίζω τον τύραννο που θα πεθάνει από φυσικό θάνατο (Τυραννία)

Επιλέξετε μια λέξη κλειδί